Беларусь ставіцца да ліку ўсходнееўрапейскіх дзяржаў. Яе тэрыторыя складае 207,6 тыс. кв. км. Рэспубліка багатая лясамі, якія пакрываюць тэрыторыю 8 82,8 тыс. кв. км. Па тэрыторыі рэспублікі працякае 20,8 тыс. рэк, на ёй размешчаныя 108 тыс. азёр, 1,5 тыс. сажалак і больш 140 вадасховішчаў. На захадзе мяжуе з Польшчай, на поўнача-захадзе - з Літвой і Латвіяй, на поўначы і ўсходзе - з Расіяй, на поўдні-з Украінай. У адміністрацыйным дачыненні дзеліцца на 6 абласцей: Менская, Магілёўская, Гомельская, Брэсцкая, Гарадзенская, Віцебская. Вобласці падпадзяляюцца на 118 сельскіх раёнаў.
Найбольшая працягласць тэрыторыі Беларусі з поўначы на поўдзень складае 560 км, з захаду на ўсход - 650 км. Сярэдняя вышыня над узроўнем мора 160 м; вышэйшая кропка - гара Дзяржынская - 345 м (Менскае ўзвышша): самае нізкае месца (меней 85 м) знаходзіцца ў межах Нёманскай нізіны.
У Беларусі пражывае 10,2 млн. чалавек. Сярэдняя шчыльнасць насельніцтва складае 49 чалавек на 1 км2.
У цяперашні час 70% насельніцтва пражывае ў гарадах і.30% на сяле - у 24,5 тыс. населеных пунктах.
У Беларусі - умерана-кантынентальны клімат, з мяккай і вільготнай узімку, цёплым улетку, волкі ўвосень.
Сярэдняя тэмпература студзеня ад -4°С на паўднёва-захадзе да -8°С на поўнача-усходзе краіны, ліпеня: +17-19°С. Гадавая колькасць атмасферных ападкаў складае 550-650 мм на нізінах і 650-750 мм на раўнінах і ўзвышшах. Сярэдняя працягласць вегетацыйнага перыяду 184-208 сутак.
Дзяржаўны герб Рэспублікі Беларусь, паводле афіцыйнага апісання, уяўляе сабою зялёны контур Рэспублікі Беларусь у залатых промнях сонца над зямным шарам. Зверху контуру знаходзіцца пяціканцовая чырвоная зорка. Герб апраўляе вянок з залатых каласоў, пераплеценых справа кветкамі канюшыны, злева — льна. Каласы абвінутыя чырвона-зялёнай стужкай, на якой знізу зробленая надпіс золатам: «Рэспублiка Беларусь». За аснову быў прыняты герб Беларускай ССР.
ЗАЦВЕРДЖАНА
Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь А.Лукашэнка
ад 7 чэрвеня 1995 г. N 213
Дзяржаўны Сцяг Рэспублікі Беларусь быў прыняты 7 чэрвеня 1995. Ён замяніў бела-чырвона-белы сцяг, які выкарыстоўваўся першыя гады пасля здабыцця Беларуссю незалежнасці ў 1991.
Сучасны сцяг варта ўзору сцяга Беларускай ССР, з якога былі выдаленыя толькі савецкія знакі — серп, молат і зорка, а арнамент намаляваны чырвоным на белым фоне (на сцягу Беларускай ССР арнамент быў белым на чырвоным фоне). Нацыянальны знак Беларусі "Пагоня" - мае шматвяковую гісторыю. Спачатку як тэрытарыяльны, а затым нацыянальны і дзяржаўнай знак.
Старажытны знак "Пагоня" сфармаваўся на раннім этапе гісторыі ўсходніх славян. Ён сустракаецца ў пісьмовых крыніцах з канца XIII стагоддзі.
Пачынальна з XV-XIV стст. друк з малюнкам Пагоні часта выкарыстоўвалася як дзяржаўны знак.
Традыцыйнае выкарыстанне "Пагоні", як пазначэнне беларускіх земляў, сфармавалася яшчэ ў старажытныя поры. Фармальна гэта было ўзаконена ў дакументах XVI у., у прыватнасці ў выбітным помніку беларускай юрыдычнай думкі – Статуце Вялікага княства Літоўскага, Рускага і Жамойцкага. Былі тры рэдакцыі Статуту, выдадзеныя ў 1529, 1566 і 1588 гг. Усе яны складзеныя на беларускай мове. Акрамя таго, другое і трэцяе выдання ўтрымоўваюць адмысловыя законы, якія ўсталёўваюць беларуская мова, як дзяржаўная мова В.К.Л.

Статут В.К.Л. меў вялікі ўплыў на распрацоўку юрыспрудэнцыі не толькі ва В.К.Л., але і ў Маскоўскай Русі, Украіне, Польшчы, Нямеччыны і іншых краінах. Дзеянне апошняга Статуту на беларускіх і жамойцкіх землях скончылася толькі праз 250, калі абедзве зямлі сталі часткай Расійскай Імперыі.
Пасля далучэння В.К.Л. (беларускія землі) у 1772-95 гг. да Расійскай Імперыі "Пагоня" працягвае выкарыстоўвацца на працягу некаторага часу, нараўне з гербам Маскоўскай Русі - двухгаловым арлом, у дзяржаўных дакументах.
Малюнак "Пагоні" як дзяржаўны знак зацверджаны пасля аднаўлення статуту дзяржавы ў 1917 - 1918. У сакавіку 1918 г. быў абвешчаная незалежнасць Беларускай Народнай Рэспублікі (БНР).
БНР існавала на працягу некалькіх гадоў падчас нямецкай акупацыі Беларусі.

У гэта жа часу, якая ўтварылася Рэспубліка Літва, таксама вылучыла старажытны славянскі знак "Пагоня", у якасці дзяржаўнага герба. Выкарыстанне замежнага герба адлюстроўвала імперскія планы літоўскай буржуазіі на беларускія землі. Дваякі сэнс быў закладзены ў асноўным законе Літвы. Было шмат прапаноў, каб замест "Пагоні" выкарыстаць іншы малюнак дзяржаўнага герба. Так у 1935 году прэм'ер-міністр "Літвы" г-н Тубулис афіцыйна заявіў аб неабходнасці замяніць "Пагоню" на "літоўскі знак" і прыняў рашэнне пачаць працу над стварэннем новага герба. Гэтыя планы былі спыненыя наступнымі падзеямі.

Падчас нямецкай акупацыі нацысцкі рэжым дазволіў выкарыстанне нацыянальных беларускіх знакаў. У дакуменце, зарэгістраваным 27 чэрвеня 1942 г. Hauptleiter Wilhelm Kube, было заяўленае, што наступнае разглядаецца як беларускія нацыянальныя знакі: а) беларуская нацыянальная "Пагоня"; б) бела-чырвона-белы сцяг. Выкарыстанне нацыянальных беларускіх знакаў калабарацыяністамі паслужыла падставай для шматлікіх палітычных інсінуацый у дачыненні знака "Пагоня" у наступныя 50 гадоў.
Пасля падзення фашысцкай Нямеччыны нацыянальны знак "Пагоня" быў зноў забыты. Савецкая сістэма ў яе спробе "пераадолець" этнічныя адрозненні і сфармаваць "новы тып савецкага чалавека" вельмі настойліва дужалася з любымі прыкметамі нацыянальнай самабытнасці. Рэгламентаванне, замена нацыянальных знакаў знакамі класавымі - было адной з асноўных задач прапагандысцкай машыны.

Крах таталітарнай сістэмы і абвяшчэнні незалежнасці Рэспублікі Беларусі адкрыў магчымасць аб'яднаць усе функцыі "Пагоні", як нацыянальнай сімволікі, і аднавіць яго ў якасці дзяржаўнага герба 19 верасня 1991 г.
14 траўня 1995 на нацыянальным рэферэндуме было падтрымана прапанова прэзідэнта Беларусі A. Лукашэнка аб аднаўленні дзяржаўных знакаў Беларусі, на аснове знакаў Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікі Беларусь.

Мы не маем афіцыйных дакументаў аб значэнні колераў на сцягу Беларусі 1991 г. Ёсць некалькі меркаванняў, якія мы тут прыводны.

1. Спачатку сцяг Вялікага княства Літоўскага быў чырвоны з вышытай на ім "Пагоняй" і багародзіцай з яе маленькім сынам Ісусам. Прыкладна пяцьсот гадоў таму назад сталі з'яўляцца сцягі прасцейшыя і зручныя. Найболей часта яны ствараліся наступным чынам. Малюнак герба размяшчалі на шчыце. Дык вось, колер малюнка рабіўся галоўным колерам сцяга, а колер шчыта - дадатковым. Віцязь "Пагоня", як мы ведаем, быў белы, а шчыт, на якім быў намаляваны вершнік, - чырвоны. Такім чынам быў адукаваны беларускі бела-чырвона-белы сцяг. Яго колеру расшыфроўваюцца аналагічна колерам герба.

2. Белы колер на сцягу - знак Белай Русі. Чырвоны - колер вольнай нацыі і ўзыходнага сонца. Белы і чырвоны - асноўныя колеры нацыянальных гарнітураў.

3. Калі аб'яднаныя войскі Польшчы і Вялікага княства Літоўскага: Рускага і Жамойцкага разграмілі Тэўтонскі ордэн у вялікай бітве пад Грунвальдам у 1410 г., паранены беларускі ваяр абвязаў свой тронак скрываўленымі бінтамі і падкінуў яго ўверх, як сцяг перамогі. Гэты сцяг азначае з тых часоў, што Беларусь заўсёды будзе перамагаць - незалежна ад таго, як вялікая будзе рана!